

درباره هیئت حماسه حسینی
هیئت حماسه حسینی از «نسبت ما با هیئت» شروع شد. از جایی که عاشق شدیم و یک رابطه عاطفی بین ما و امام حسین (ع) شکل گرفت؛ رابطه ایی که با مهر و محبت و شور و شیدایی آغاز شد اما ریشه دوانید و به عقل و شعورمان نیز سرایت کرد.
رابطه ای که خیلی پیش تر از عصر ارتباطات؛ پیوندهای بسیاری از انسان های منطقه ما را در هم تنید و ما را بهم پیوند زد. «حب الحسین یجمعنا» نمادی از همین در هم تنیدگی ارتباطات انسانی فرا و ورای سایر اجتماعات و محورها ست.
جمع شدن حول محور امام حسین همان ریسمان نجات بخشی ست که انسان امروزین به آن نیاز مبرم و فوری دارد.
هیئت حماسه حسینی جوانه یک ریشه قدیمی ست و از یک انتقاد از نسل های قبل مان آغاز شد که درگیر مسائل روزمره و زندگی شان شدند و زیر بار متولی بودن یک هیئت خانوادگی و محلی نرفتند. مادر که برای همه ما عزیز است خیلی اصرار داشت تو شروع کن مردم خودشان می آیند جلو! اما من که خودم و شرایط ام را به خوبی می شناختم به این آیه تکیه کردم «لا یکلف الله نفسا الا وسعها». خوب می دانستم یک دهه محرم از پس هیئت داری بر نمی آییم. نه شرایط کاری اش را داشتم نه اقتصادی.
نتیجه گرفتم روز تاسوعا و عاشورا فامیل را دور هم جمع کنم مسجدی که می شناختم و می دانستم رونقی ندارد را نشان کردم با متولی اش تماس گرفتم. بهم گفت می دانی امام جماعت این جا کیست!؟ گفتم بله ! بهش گفتم شما با فالنی صحبت کن عزای امام حسین اختصاصی نیست درب مجلس باز است هر که بیایید قدمش سر چشم ضمن اینکه ما فقط پردانندپی و پشتیبانی مالی می کنیم و همه کارها را با هماهنگی شما انجام می دهیم. فقط غرض از دعوت فامیل و آشنایان هم اینست که انها هم قدم پیش بگذارند همین و بس!؟
اما امان از استکبار متولیان و مسئولان!؟
پارسا خوب باید یادش باشد گفت مهم نیست یک ایستگاه صلواتی می زنیم. قلم و کاغذی برداشت شروع کرد به نوشتن هزینه ها و اقلام!؟
هیئت ها با همین قدم های کوچک آغاز می شود با همین قلم و کاغذها.
یک هیئت و مجلس روضه خانگی ست که سعی می کند شاخص های روز را برای اداره و اقامه مدح و عزای اهل بیت علیه السلام به عنوان وسیله های تقرب الهی پیدا کند و به مرور زمان با تکرار و تمرین این شاخص ها را به مهارت و ملکه ذهنی اش تبدیل کند.
هیئت حماسه حسینی اگرچه یک مجلس خانگی روضه است اما در خانه ها نمی ماند و با برگزاری ایستگاه صلواتر در ایام اربعین در مراسم پیاده روی جاماندگان تهران سعی کرده است نمایی اجتماعی از خودش بروز و ظهور دهد. مشارکت و تقویت مجالس اهل بیت و مراسم های ملی- مذهبی که توسط سایر هیئات، تکایا یا مساجد برگزار می شود برخی از فعالیت های اجتماعی هیئت است. ارائه امانی اقلام هیئت و ایستگاه به مسجد امام حسن دولت آباد و پایگاه بسیجش برای برپایی ایستگاه صلواتی تجمعات شبانه جنگ رمضان واقع در میدان بروجردی دولت آباد (شهرری) که همچنان ادامه دارد یکی از همین مشارکت ها ست.
بنا به اقتضائات زمانه، توانمندی و اشغال متولیان هیئت در حوزه فضای مجازی تصمیم گرفتیم حضور هیئت در فضای مجازی را پررنگ کنیم و راه اندازی وبگاه هیئت حماسه حسینی در همین راستا صورت گرفت.
آسیب شناسی اداره و مدیریت اماکن مذهبی و فعالیت هایشان؛ ما را به کتاب «» شهید مطهری و التفات های ویژه اش به چیستی هیئت سوق داد و آن را به عنوان سند جامع راهنمای اداره هیئت و به منزله قانون اساسی هیئت دیدیم از اینرو نامه هیئت حماسه حسینی را برای هیئت انتخاب کردیم و برگزاری دوره خوانی کتب شهید مطهری در کنار مطالعه قرآن، نهج البلاغه، صحیفه سجادیه، سخنرانی و مداحی یکی از فعالیت های اصلی هیئت حماسه محسوب می شود.
هیئت حماسه حسینی یک تلاش رو به جلو برای تحقق یک مسلمان مومن به روز (منتظر) است و در ادامه سعی می کند وجوه اجتماعی مختلفی از خودش بروز دهد که در راستای تکامل فردی و جمعی مان باشد.
نسبت ما با هیئت
وقتی به خاطرات کودکی ام نظر می اندازم هنوز طعم نان روغنی که داخل استکان کمرباریکی می اداختم و با حرص و ولع می خوردم به یادم می آید یا شب هایی که همه فامیل دور و نزدیک در ایام محرم جمع می شدند و به غیر از صله رحم بسیط خانواده و فامیل
من از خودم شروع کردم شما به خاطرات خودتان رجوع کنید ببینید هیئت عزای ابا عبدالله الحسین کجای ذهن و دلتان خانه کرده است.
البته شاید فقط خاطرات خوب نباشد که در ذهن شما و ما نقش بسته است شاید خادمی یا متولی تکیه ای بی ملاحظه و از سر نادانی یا خودخواهی و استکبار کاری کرده است که هیچ نسبتی به امام و این خاندان ندارد.
هیئت و تکیه فقط در خاطرات آدم ها نیست بلکه در تاروپود شهرها و کشورمان نیز
هیئت بخشی از تشخص و هویت ما
هیئت و تکیه امام حسین و رابطه مان با امام شهید نه فقط یک رابطه انسانی بلکه بخشی از هویت و تشخص ماست.
«موضوع هیئتهاى مذهبى براى مردم ما یک مطلب عادّى و روزمرّه است که چشمها و دلهاى مردم به آنها اُنس گرفته است ولى اگر کسى با چشم دقیق و حقیقتبین نگاه کند، این یکى از آن بارقههاى درخشان حسینى در فضاى جامعهى مسلمان ما و از برکات و حسنات جاریهى آن نهضت عظیم الهى است. آنچه را شما از سوابق عزادارى مردم ایران و شیعیان جهان براى ماجراى حسینبنعلى (علیه السّلام) تا کنون دنبال بفرمایید، خواهید دید که این سنّت عزادارى به شکل کنونى در تمام حالات و آنات و در همهى شرایط گوناگون اجتماعى وجود داشته است. دشمنان نتوانستهاند این عادت دینى و الهى را از شیعیان سلب کنند و این نشاندهندهى عمق ایمان و عمق تأثیر این جریان عزادارى ــ چه به صورت مجالس عزادارى و چه به صورت هیئات متحرّک مذهبى ــ در دلهاى مردم و در ایمان و عقیدهى مسلمانان است.»
منبع :
https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=50718
هیئت حماسه حسینی هم اقامه کننده عزای امام حسین و ائمه هدی ست و هم سعی می کند کمک حال سایر اقامه کنندگان این سیرت الهی باشد. هدف اقامه با کیفیت تکریم و تعظیم و تبلیغ نبی مکرم اسلام و ائمه هدی ست. اینکه ما چه کاری می کنیم خودمان به طور مستقیم هیئت می زنیم یا به سایر تکایا در این مسیر کمک می کنیم مهم نیست. تقویت هیئات، تکایا، مساجد، حسینیه ها مهمترین وظیفه ای ست که ما بر ذمه خویش احساس می کنیم.
قصد داریم از همین درب جوان فارغ التحصیل دانشگاهی را وارد هیئت عزای امام حسین کنیم.
همانطور که یک تاجر بازاری از درب اقتصادی و عهده داری مالی (وسعش) وارد وادی اقامه عزای سرور شهیدان می شود یک جوان تحصیلکرده دانشگاهی هم با بذل انچه آموخته یا مهارتش است می تواند خودش را به این درگاه پیوند بزند همانطور که یک آدم فنی با برق کاری و کارهای فنی اش هم نیاز هیئت را مرتفع می کند و هم خودش را خرج دستگاه امام حسین (ع)
هیئت در فضای مجازی
این روزها فضای مجازی خیلی برایمان حقیقی شده است آنقدر که در فضای مجازی سیر می کنیم در فضای حقیقی نیستیم بخشی از زیادی از اقتصاد، سیاست، روابط اجتماعی و انسانی و حتی آموزش هایمان را در فضای مجازی مرتفع می کنیم و سهم دنیای مجازی از دنیای ما انسان ها روز به روز بیشتر از قبل می شود و در این تحول فناورانه لازم است هیئت هم در فضای مجازی نقش ایفا کند اما این حرف به معنای
بخشی از کارکرد و فلسفه وجودی هیئت حماسه حسینی به تولید، نشر و تبلیغ محتوا در فضای مجازی بر می گردد.
رابطه هیئت حماسه با متولیان امر
کار هیئتی یک کار تشکیلاتی خیرخواهانه و بی مزد و مواجیب است البته این حرف به معنای بی حساب و کتاب بودن منابع درآمدی یا راه های خرجی یا حتی نامشخص بودن محل درآمد هیئت نیست (مواردی که متاسفانه از طرق مشابه پولشویی می شود).
ما حتی در همین وسع و گردش مالی اندک هم یک حساب مشخص بانکی جدا برای هیئت در نظر گرفته ایم و البته نذورات نقدی و غیر نقدی خیرین در کمترین فاصله زمانی به انجام مراسم ها و مناسک های دینی
قانومندی
شفافیت مالی تا شفافیت ارتباطی
خلاق، ارزش آفرین و ایده محور بودن
شاخص های رشد ، اعتلاء و جلوگیری از انحراف در هیئت
پایگاه اینترنتی هیئت حماسه حسینی با فلسفه ایجاد کار ایجابی در حوزه اطلاع رسانی و کیفیت بخشی به فعالیت های
هیئت حماسه حسینی از سنخ هیئت های رایجی که می شناسد؛ نیست و البته موجودیتی غریب و ناشناخته از آنها هم نیست.
مثلا هیئت حماسه حسینی در زمان نگارش این محتوا (اردیبهشت 1405) مکان مشخصی برای برگزاری مراسم و مناسک های دینی به صورت دوره ای و برنامه ریزی شده ندارد اما تا به امروز چند نوبت طی سالیان متمادی با کمک آشنایان و اطرافیان مراسم هایی را برگزار کرده است.
در شرایط فعلی هیئت حماسه حسینی را می توان یک هیئت خانگی تصور کرد که البته با توجه به توان و امکاناتش فعالیت های اجتماعی هم داشته است و دارد من باب مثال به جهت دارایی های و برنامه ریزی های شخصی موسس؛ هیئت حماسه حسینی چندین نوبت در مراسم جاماندگان اربعین شهر تهران اقدام به راه اندازی موکب خدمات رسانی موسوم به موکب هیئت حماسه کرده است و البته در همان مقاطع زمانی هم اقدام به اخذ مجوز و شرکت در دوره های توجیحی متولیان امر کرده است.
اخیرا هم از آغاز جنگ تحمیلی سوم، «اسپیس فریم های موکب، چادر و برخی اقلام هیئت» به صورت امانی در اختیار مسجد امام حسن مجتبی دولت آباد قرار گرفته است تا در میدان بروجردی شهر ری اقدام به راه اندازی ایستگاه صلواتی کنند.
و این ایستگاه با کمک راه اندازی شده است تا در خدمت حضار تجمع کننده در میادین باشد.
هیئت حماسه حسینی در راه اندازی ایستگاه صلواتی ..... مشارکت داشته است.
هیئت حماسه حسینی قرار است برند شود اما بر خلاف تصور رایج بسیاری از متولیان و گردانندگان مساجد، حسینیه ها و تکایا که اصرار دارند مناسک های دینی و آیینی را به صورت مستقل و با جمعیت های گسترده تحت برند خودشان برگزار کنند، ما تلاش داریم مفاهیمی همچون وحدت، همکاری و تشریک مساعی را جامه عمل بپوشانیم و البته مفاهیم نوینی همچون بهره وری، کارایی، مسئولیت پذیری، ارزش آفرینی و اثربخشی را وارد ادبیات هیئتی کنیم.
به قول امام شهید انقلاب کار هیئتی کار
البته به مدد گفتمانی رهبر شهید انقلاب کار هیئتی بهخ خوبی واکاوی شده است (اینجا را ببینید)
مثلا نگرانی هایی وجود دارد که تشکیلات یک هیئت شبیه به ساختار سازمان ها و شرکت ها شود، انگیزه متولیان و خادمان تغییر کند و فضای رفاقتی که حول دوستداری حضرت اباعبدالله شکل گرفته است جای خودش را به فضای دیگری بدهد.
بر عکس آنچه اشاره شد ما انتظار داریم و البته برایش برنامه ریزی می کنیم که پایین بودن بهره وری نیروی انسانی در ایران (به عنوان یک شاخص توسعه یافتگی و پیشرفت جوامع) که متاسفانه پایین است را با ایجاد انگیزه ، مضاعف کردن انگیزه و البته پمپاژ
هیئت حماسه حسینی قصد دارد کارآفرینی اجتماعی بومی و اسلامی را تقویت و پیگیری کند.
وقتی از کارآفرینی صحبت می شود ذهن ها بلافاصله به سرمایه دارانی جلب می شود که قرار است پول روی پول بگذارند و بازارهای را یک به یک تسخیر کنند و به یک مولتی میلیاردر تبدیل شوند و صد البته که این وجهه از کارآفرینی در بین جوانان و بویژه دانشجویان و دانشگاهیان تبلیغ و ترویج می شود.
برگزاری کلاس هاف همایش ها و نشست هایی به مدل غربی که پیگیر پیاده شدن این شیوه کارآفرینی هستند خودش نه تنها بازکننده گره های اقتصادی جامعه بلکه عاملی بر تشدید مسئله بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی و حتی سایر مشکلات اقتصادی جامعه ایران هستند
در حالیکه ذات کارآفرینی با ارزش آفرینی گره خورده است و می شود وجهه دیگری از کارآفرینی را که مولد و فایده به حال فرد و اجتماع باشد را پایه گذاری کرد.
این شیوه اخیر همان کارآفرینی اجتماعی ست که در کشورهای غربی نیز از بستر NGO ها
ما قرار نیست فقط سینه زنی و زنجیرزنی کنیم یا حتی فقط اشک بریزیم. اگرچه صورت و سیمای هیئت با این مناسک شناخته می شود و اشک بر سید الشهداء ثواب و اجر عظیم دارد اما ما می خواهیم فراتر از این مناسک به سمت باطن و روح حرکت سید الشهداء حرکنت کنیم.
البته هر حرکت و کار بدیعی مخاطراتی دارد و در کارهای فکری امکان انحراف از مبدا و منشا به سبب افراط و تفریط در امور بسیار شایع و متداول است از اینرو از همین قدم های نخستین با شاخص و ملاک و معیار مشخصی گام هایمان را بر می داریم و هر قدمی که بر می داریم یا ایده ای را که مطرح می کنیم یا فعالیتی را از سر می گیریم به ان شاخص می سنجیم و البته شاخص ها فراوان اند که البته همپایه با هم نیستند بلکه در طول هم هستند و در هر مرحله سطحی از نیازمندی به آنها داریم:
هیئت حماسه حسینی چه چیزی هست؟
1. این هیئت با تکایا و هیئات متداول سطح شهر فرقی دارد و آنهم وظایف و رسالاتی ست که برای خودش تعریف کرده و از اهم آن وظایف عبارت است از :
1.1. تولید محتوا در فضای مجازی و توجه به محتوای فاخر مجازی
1.2. ارتبط با قشر دانشجو، فرهیخته و تحصیلکرده دانشگاهی
1.3. هم افزایی با ساختارهاف پویش ها و هیئات و تکایایی که
1.4. ترویج سبک زندگی هیئتی از خانواده تا محل کسب و اشتغال
1.5.
2.
هیئت حماسه حسینی چه چیزی نیست؟.
جمهوری اسلامی به مدد توجه به نهضت حسینی موفق شد یک نظام سیاسی مستقل از نظام های لیبرال سرمایه داری و کمونیست در ایران مستقر کند اما با گذشت بیش از چهل و اندی سال هنوز در حوزه اقتصاد موفقیت قابل قبول نداشته است.
نامگذاری سال های اخیر توسط رهبر شهید و رهبر فعلی انقلاب حکایت از همین نیاز مبرم جاعه به تحول اقتصادی دارد.
ما ایرانیان بیش از هر چیزی نیاز داریم کار کنیم کار کار کار
کار شیفتی کار شبنامه روزی و کار بدون تعطیلی و وقفه
کار به همراه ارزش آفرینی و کار همراه با دانش و تفکر
و به غیر از چند روز خاص در سال (مثل تاسوعا و عاشورا ) که حرمت دارند هیچ محدودیت زمانی و مکانی برای انجام کار در ایران نداریم و البته وقتی به مشاغل خدماتی مثل ماموران امنیت،آتش نشانی ،اورزانس و بیمارستان ها نگاه می کنیم می بینیم این عزیزان هیچ زمانی دست از تامین نیازهای جامعه نمی کشند.
البته برگزاری مراسم ها و مناسک های مذهبی هم نیازمند همکاری، هماهنگی و کار تیمی و تشکیلاتی ست عزیزانی هم که در این سمت ها مشغول اند نیز مشغول فعالیت اجتماعی و فرهنگی هستند. افرادی که کمتر به آنها پرداخته می شود. بخش وسیعی از این افراد به صورت خودجوش و با نیت خیرخواهانه و الهی قدم در راه خدمت به مجلس امام حسین می گذارند اما بخشی هر چند اندک بایستی به صورت مستمر در طول سال وظایفی را عهده دار شوند که کاحصل عملکردشان در این قبیل ایام دیده شود.
مثلا مداحان و شاعران آیینی و حتی سخنوران و منبریها؛ اگرجه از قدیم الایام مرسوم بوده است که منبری ها و این قبیل افراد هم شغل جدایی برای امرار معاش داشته اند و این قبیل فعالیت ها را باز از سر خیرخواهی و خداطلبی انجام می داده اند اما پیچیدگی های جوامع امروزی ، گستردگی نیازها و صد البته جنگ نرم دنیاطلبان رورت توجه بیشتر به این مقوله را کرده است مثلا در باب معضل بی حجابی و تمایل جتامعه ایران به سبک زندگی مادیگرایانه غرب نقش برخی مشاغل همیشه نادیده گرفته می شود نقش آرایشگرها، سالنی داران، مانکن ها، تولید کنندگان پوشاک، صنعت برندینگ و تبلیغات و رسانه ها هیچ گاه و در هیچ مقاله پژوهشی دیده نشده است و نمی شود اما در قبال این رویه امام شهیدمان موفق شد مداحی را به موازات خوانندگی در ایران رشد بدهد اگرچه
این صفحه پاسخی به هزاران پرسش شخصی و اجتماعی راه اندازی یک هیئت است. این صفحه مسیری است که هیئت از دیروز آمده و تا فرداهای دور پیش رو دارد.
آن اوایل که جمعی برای برپایی خیمه ی امام حسین و برگزاری مراسم عزاداری گرد هم آمدن ، چون اکثریت قریب به اتفاق آنها ، سماورسازهای بازار تهران بودند نام هیئت را «هیئت سماورسازها» گذاشتند. اما به مرور زمان که هم بر تعدادشان و هم بر بینششان افزوده شد. وظایف و اهداف دیگری را نیز مدنظرشان قرار دادند.فعالیت های هیئت از حالت سالانه و تکریم و تعظیم سیدالشهدا به تعظیم شعائر اسلامی و تکریم سایر اهل بیت در طول سال تسرری یافت، همین تغییر سبک و منش منجر شد نام هیئت از سماورسازها به «موحدین» تغییر کند.
با فوت بزرگان خاندان (پدربزرگ مان و حاج عمو سلوت در سال 1369) و عدم قبول مسئولیت اداره هیئت از سمت پدر ، عموها و سایر بزرگان وابسته به آنان با دلایلی من جمله ترس از فقر شخصی و عدم توانایی و کفایت در اداره ی هیئت؛ افتحار عظیم نوکری برای امام حسین از سمت خاندان ما قطع شد.
خاندان ما که یکی از بانیان اصلی هیئت موحدین بودند، ابتدای ساکن از بانی بودن مجالس روضه کناره گیری کرد و با گذشت زمان کم کم هم از جلسات هفتگی و سالانه هیئت کنار کشید.
محل سابق هیئت که خانه پدری حاج عمو و پدربزرگمان «جد پدری ام» در محله ی مولوی تهران که سال های متمادی در ایام دهه محرم میزبان عزاداران بود و بعدها توسط حاج سلوت وقف این کار نیز شده بود؛ به اداره اوقاف واگذار شد و پرچم و علم عزای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) از دوش خاندان ما به دوش سایر دلباختگان و عاشقان آن حضرت منتقل شد.
هیئت موحدین همچنان در محله پیروزی تهران توسط سایر اعضاءو بانیان به برقراری مجلس روضه ی امام حسین ادامه می دهد.
محل هیئت سماورسازها یا موحدین در بافت قدیمی شهر تهران و محله مولوی و حوالی میدان قیام بود. سال های پیش از انقلاب که تهران به شکل امروزی گسترده نبود تمامی فامیل از محله دروازه دولاب کنونی تا محله ی صفاری و لب خط ساکن بودند و دهه های محرم همگی در این خانه که دیگر به خیمه امام حسین مبدل شده بود گردهم می آمدند. برای خانواده بزرگ ما در یکی از زیباترین و پر مغزترین فرهنگسراهای آن روز یعنی محل همین هیئت برگزار می شد.بعدها هم با انتقال تولیت این خانه به سازمان اوقاف؛ هیئت به صورت گردشی در خانه یکی از اعضاء و در یکی از محلات تهران برگزار می شد اما مراسم دهه محرم در محله پیروزی تهران همچنان به صورت دائمی برگزار می شود.
خاطراتی که نسل قبل از من - «پدران و مادران ، عمو و عمه ها و سایر بستگان» - برایم گهگداری نقل می کنند با شیرینی و حلاوت خاصی تعریف می شود که هم برای خودشان خوشاید و روح فزا است و هم برای منی که سردی روابط امروزی خانوداه ها را در پس صنعتی شدن جامعه و تغییر در سبک و سیاق زندگی نسل های بعدی همان بچه هیئتی های سابق می بینم.
هر وقت خاطرات هیئت از بزرگترها نقل می شد از عملکرد بزرگترها بویژه پدرم که پسر بزرگ خاندان متولی بود انتقاد می کردم. انتقادی که شاید به تندی هم می گرایید. همیشه خودم را از این نحوه انتقاد و نقد ملامت می کردم و می گفتم و البته از دیگران هم شنیده بودم که هنوز هم دیر نیست شما می توانید هئیت را احیاء کنید یا همان نقش بانی بودن را امروز پیاده سازید.
منتقد عملکرد پدرانمان معتقد است هیئت نسلی نو از همان خاندان و با اتکاء به بزرگانمان می طلبد تا هیئت احیاء شود.
همانطور که طی سالهای اخیر جریان اربعین حسینی در کشورمان و کشور عراق حماسه ها ساخته است. در سال 1396 با کمک یکی از دوستداران حضرت اباعبدالله الحسین جانی تازه به ما دمیده شد تا اگر توان اداره یک دهه نداریم از یک روز نوکری دریغ نکنیم. برپایی ایستگاه صلواتی در روز اربعین حسینی در کیانشهر تهران خون تازه ای در رگها ما بود و شروعی تازه برای احیای یک هیئت!؟
نام هیئت احیا شده از «موحدین» به «حماسه حسینی» تغییر می یابد تا هیئت با اتصال به گذشته و واقعه عظیم عاشورا و با نگاه به آینده و تمام بشریت گام های بلند بردارد.در مسیر احیای هیئت دوستداران و عاشقان اباعبدالله پیش قدم شده اند.
سرنوشتی که خاندان ما داشت می تواند کشورمان ایران داشته باشد در زمانه ای که بنا به فرمایش حضرت آقا برای دفاع از جمهوری اسلامی بچه مذهبی ها هیچ تقیه ای نباید بکنند سعی می کنم یک نگاه واقع بینانه به جامعه ایرانی در گام دوم انقلاب داشته باشم
فردا واژه ی غریبی است که واکاوی می خواهد. فردا همین امروز است. امروز، فردای دیروزی است که منتظرش بودیم و انتظار داستانی که حتی ترانه خوان های ما ایرانی جماعت از آن نمی تواند بگذرد گویی در بافت همه ما ایرانی ها اعم از مذهبی و غیر مذهبی وجود دارد. اما فردای هئیت حماسه از کجا آغاز شد و کدام فرداها در انتظار ما هیئتی ها است.
از زمانی که تیغ نقد برداشتم و پدرانمان را برای نحوه عزاداری و کیفیت عزاداری هایشان نقد کردیم فردا آغاز می شود خب چه چیزی برای جایگزین کردن این منکرات داری بسم الله! بیا وسط گود و میدان و نقش خودت را ایفا کن! فردای هیئت از زمانی که تصمیم گرفتیم هر ساله یک خیمه امام حسین در اربعین دایر کنیم فردا معنا پیدا کرد. کمبودهایی که امسال داشتیم و بایستی سال بعد جبران می کردیم. این کمبودها صرفا مربوط به خیمه و خدماتش نبود بلکه به حالات روحی و رفتار و انگیزه بانیان نیز بر می گردد.
امید به خوب شدن و تغییرات مثبت روحی، امید به حزب اللهی شدن و مورد پسند شدن حضرت دوست و لیاقت انتخاب او آن آرزویی است که باید هر بچه حسینی به جان و قلب داشته باشد و هیئتی شدن اصلا برای همین علت است.
فردای محتملی که شاید برایمان دور بنظر برسد فردایی است که در محضر حق حاضر می شویم بی هیچ عذر و بهانه برای پاسخگویی اعمالمان!؟ برای آن روز بایستی از امروز توشه برداریم و چه جایی بهتر از هیئت برای جمع اوری آذوقه برای آن روز موعود.
